Travel Journal

17-12-2007 & 18-12-2007 San Cristóbal de las Casas en de weg ernaartoe...

(Wednesday 19 December 2007) by Margriet Lenkens
Nou de reis naar San Cristobal was al zeer avontuurlijk! We kregen namelijk een lift van Juan, die ook in een cabaña verbleef die nacht daarvoor en ons tijdens het avondeten een lift naar Tuxtla Gutiérrez aanbood. Nou prima! We vertrokken maandag om half 9 sochtends, op naar Tuxtla waar we een canyon wilden zien. Het begon goed want Juan werd gestoken door een grote rare Mexicaanse wesp, en ik mocht spul op zn 60-jarige buik smeren! Nou daar gingen we dan, in zn rammelbak. We hadden al besloten dat we m wat geld zouden geven, want aan de auto te zien hoorde hij niet tot de rich and corrupt of Mexico.

Onderweg hebben we nog jus d'orange uit een zakje gekocht, en later zijn we gaan ontbijten aan de weg. Was wel gaaf om met een Mexicaan op stap te zijn, want normaal durft mijn NLse maag niet zoveel aan.

Onderweg naar Tuxtla kwamen we bij Selva el Ocote, een supermooie waterval. Entree kostte oficieel 20 pesos, maar als je vraagt zonder ticket is het goedkoper want dan gaat het geld niet naar waar het naartoe zou moeten gaan, maar naar degene die er op dat moment werkt. Pascuala in dit geval, een vrouw van de Tzotzil groep (afstammelingen van de Maya). We moesten 704 treden naar beneden lopen, maar het was het absoluut waard, nog nooit zoiets schitterends gezien. Daarna moesten we de 704 weer naarboven lopen en toen zag ik het licht: ik heb dezelfde conditie als een man van ongeveer 60 jaar. Daar ga ik dus flink aan werken als ik terug ben, want weet niet hoe mijn gezondheid er anders voorstaat als ík 60 jaar ben.

Daarna reden we door naar Tuxtla Gutiérrez, en daarna naar Chiapa de Corzo, waar Juan ons afzette voor een 2 uur durende boottrip door de canyon. Dit was ook supermooi. De boot ging zo snel dat ik mn zonnebril moest vasthouden omdat ik bang was dat mn lenzen zouden wegvliegen, dus dat was wel jammer, maar telkens als er iets speciaals te zien was (reuze-kerstbook, zeepaardje, lichaam...zie de fotos haha) stopte hij, dus kon ik toch fotos maken enzo.

2 uur later ontmoetten we Juan weer bij zn auto (wat maar een flutauto voor deze stad bleek te zijn, dinsdag zou hij terugvliegen naar Guanajuato, waar hij woont en aan de kust heeft hij een rancho waar hij een hotel van wil maken --> geld zat dus) en wonder boven wonder was hij er niet vandoor gegaan met onze spullen (had wel zn nummerbord onthouden hoor, NDD-1234).
Juan wilde ons trakteren op tamales (iets in een maisblad) die daar beroemd schenen te zijn, maar in plaats van om 5 uur kwam het busje om half7, dus daar hebben we nog op gewacht maar oh wat was ie gelukkig toen we er eindelijk terecht konden haha.

Juan heeft ons daarna afgezet bij een plaats waar kleine busjes richting San Cristóbal de las Casas vertrokken, en daarmee zijn we verder gereden. Was achterlijk duur maar goed, vond t zo lullig om nee te zeggen naar al zijn moeite haha.

Savonds, in San Cristobal, hebben we wat rondgelopen, stad beetje verkend. Ook hebben we Jerry ontmoet, man uit Texas. Hij komt hier elke 2,3 maanden, en helpt wat gezinnen in een hele arme wijk. Voor zichzelf met nadruk, maar goed, het resultaat blijft dat vier gezinnen beter af zijn met het eten enzo.
Anyway, vanmorgen om 7 uur opgestaan, om 8 uur met hem ontbeten, en daarna naar die wijk gegaan. Was heel indrukwekkend....... Naar een school geweest, en gezegd dat we wilden helpen, de lerares was heel aardig en open voor hulp, maar begreep ons verkeerd en zei dat ze een lijst ging maken met alle spullen die ze nodig hadden...dus ik heb maar even uitgelegd dat we vooral non-materieel wilden helpen...uiteindelijk weinig geholpen en meer geobserveerd, en t telefoonnummer gevraagd voor als ik ooit geld wil doneren. Echt heel veel respect voor die mensen, want de overheid helpt dus voor geen meter. Spullen voor de klas worden door leraren uit eigen portemonnee betaald. HEEL anders dan in nederland. En de kindjes waren heel schattig, kusje geven aan ons als rare buitenlanders haha, heel grappig.
Daarna heeft Jerry ons afgezet op de markt, waar ik, merkwaardig genoeg, NIKS heb gekocht. En niet omdat er niks was, maar omdat er teveel was. Alles was leuk en mooi en speciaal, dat ik niks kon kopen. Maar goed haha, komt nog wel ooit.

Smiddags zijn we naar San Juan Chamula geweest, een dorp waar Tzotzil wonen, groep afkomstig van de Mayas. Was heel raar om in een omgeving te zijn waar ik niemand kan verstaan, maar ook heel gaaf. Ik ben de kerk binnen geweest, waar ik helaas geen fotos mocht nemen, maar dat was echt heel speciaal. De vloer bezaaid met naalden van naaldenbomen, sorry mn nederlands sucks. Geur van wierook. En heel veel native mensen aan t bidden ofzo. Ze hebben de katholieke heiligen, maar jezus is niet het belangrijkste, john is dat. John the baptist ofzo. Ja heb niet zoveel bijbelkennis haha. Maar goed, er vonden ook allerlei rituelen plaats. Een vrouw werd met eieren (dichte, rauwe) op de polsen gesmeerd zeg maar, als genezing. Ook zag ik heel veel cola en fantaflesjes. Ik vroeg t later aan een jongetje buiten en die zei dat ze eerst het gas laten ontsnappen, en dan drinken ze het, en dat schijnt de slechte geesten weg te jagen (weet niet uit de kerk of uit het lichaam) ook was een vrouw een haan aan t bewegen over haar zoon, en daarnaast zag ik een dode haan of kip.......volgens het jongetje buiten (wat ik geld heb gegeven haha) doden ze hem door de nek te breken, want het mag niet bloeden in de kerk. Als het bloedt, dan is de ziekte in de zieke niet weg. Al met al was het echt heel speciaal. We hebben ook naar het museum gezocht, maar de eigenaar was er helaas niet........

Nog later in de middag ben ik naar het Museo de Medicina Maya geweest, over traditionele Maya geneeswijzen. Superinteressant en ook wel ongelooflijk de methoden die ze hebben, onder andere die met de haan dus, maar ook meer "down to earth" zoals kruiden en kaarsen.

Morgenochtend gaan we, of ik alleen, maar ik denk we, naar Comitán, waar een mooie waterval is. En dan naar wat meren. En dan naar de jungle! heb er vet veel zin in! elke dag zie ik meer mooie dingen..........

(wordt vervolgd...)

  • avonturen by mama
  • yes by mirjam
    • damned by mirjam
  • *** by Astra
  • no worries by Margriet Lenkens


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2018 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active